NFC کوتاه نوشته عبارت ارتباطات میدانی نزدیک (Near Field Communication) است. NFC مجموعه ای از استانداردها است که به گوشی های هوشمند و دیگر دستگاه ها اجازه می دهد تا از طریق پیام (سیگنال) های رادیویی در هنگامی که بسیار نزدیک هم قرار می گیرند ارتباط برقرار کنند. NFC مشابه RFID کار می کند، اگرچه NFC از گستره بسیار کوتاه تری نسبت به RFID برخوردار است. گستره و محدوده NFC در حدود 4 اینچ است، که فال گوش ایستادن یا مداخله در آن را دشوارتر می سازد.

دستگاه های دارای NFC می توانند به ایجاد ارتباطاتی با دیگر دستگاه های مجهز به NFC و همچنین “برچسب های” NFC بپردازند. برچسب های NFC تراشه های خاموش یا بدون نیرو هستند که نیرو یا برق خود را از گوشی هوشمند مجاور یا دیگر دستگاه NFC دارای نیرو دریافت می کنند. آنها نیازی به باتری یا منبع برق خودشان ندارند. در ابتدایی ترین حالت، برچسب های NFC می توانند به عنوان جایگزین مناسب تری برای کدهای QR مورد استفاده قرار گیرند.

برای ایجاد یک اتصال NFC ، تمام کاری که می بایست انجام دهید مماس کردن دو دستگاه مجهز به NFC به یکدیگر است. به عنوان نمونه، چنانچه دو گوشی هوشمند مجهز به NFC در اختیار داشتید، می توانید آنها را پشت به پشت در تماس با یکدیگر قرار دهید. چنانچه یک برچسب NFC دارید، می توانید پشت گوشی هوشمند مجهز به NFC تان را در تماس با برچسب NFC قرار دهید.

NFC در گستره وسیعی از دستگاه ها گنجانده شده است، از جمله دستگاه های اندرویدی همانند Nexus 4، Galaxy Nexus، Nexus S، Galaxy S III و HTC One X. اندروید تنها پلتفرمی نیست که از NFC پشتیبانی می کند؛ دستگاه های ویندوز فون همانند مجموعه لومیای نوکیا و HTC Windows Phone 8X دارای NFC هستند، همان طور بسیاری از دستگاه های BlackBerry. هرچند، هیچ یک از آیفون های اپل شامل سخت افزار NFC نمی باشند.

http://Gooyait.com